Habang ako’y kakadating lang sa bahay galing sa eskwela, ako ay humiga sa kama at kinuha ang aking gitara… tinititigan ko si papa nang di niya namamalayan… haayyy, si papa… matanda na pala. Hindi naman sa negatibong paraan.. ewan ko, di ko lang ata namalayan..

Ang alam ko, nun ako’y puslit pa lamang, nasa abroad na si papa… dahil lang sa isang napakasimpleng dahilan… para mabigyan niya kami, ang kanyang pamilya, ng magandang buhay. Sa katunayan nga, mabibilang ko lang ang taon na kami ay nagkasama talaga pero sa awa at biyaya ng Diyos, nakuha kami ni papa dito sa abroad upang kami ay magsasama sama na sa kabila ng ilang taon siyang nawalay samin.

Si papa na ata ang pinakamatatag na lalake na nakilala ko sa buong buhay ko. Sa kabila ng kakulitan nami ng kapatid ko, kahit inookray ko siya minsan, kahit may nag-aaway kami ng kapatid ko, at kahit na hindi na namin kapiling si mama.. andiyan parin siya. Ngumingiti, tumatawa, inaasar ako, nanlalambing, hindi kami pinapabayaan.. Ang tanging hiling ko sa Diyos para sa kaniya ay patuloy na bigyan siya ng good health at maging masaya siya sa kaniyang buhay… masasabi ko lang, siya ang superman ng buhay ko! :D

I believe that this day was more than amazing! Gahhh, I wish we can turn back time, but no, unfortunately no. Pero sabi nila, it’s not about turning back time that can make us truly happy but it’s on sharing love and creating memories that we can cherish F O R E V E R ♥ (click the photo to enlarge)